Welkom in FinsLapland
NIEUW: Vanaf 2013, hebben we ook de Ski Trek in ons programma, waarbij de gids mee loopt tijdens de tocht.
Mijn naam is Martin Ellenbroek. Ik ben sinds 1987 een vriend van Finslapland Ik ben lid van de Finnisch Dutch Trade Group. Een samenwerkingsverband van Fins Nederlandse bedrijven. Toen ik in 1986 Scandinavië en Lapland leerde kennen was ik onzeker toen ik de afstanden zag en er achter kwam dat ik veel te weinig van het landschap wist. Als men het aan iemand vroeg dan sprak men altijd over donker en muggen. Niemand wist het precies. De combinatie alleen al is verkeerd heb ik later ervaren. Er is geen absolute donkerte, ook niet in de winter. De combinatie van sneeuw, maan en sterren, ochtendschemer die langzaam over gaat in avonddemmering geeft een rijk kleurenspektakel met fantastische kleuren en licht. Muggen zijn er van einde juni t/m de eerste week van augustus , maar in die periode hebben wij geen reizen in ons aanbod.
Mijn eerste reis heb ik bij St. de Sneeuwlopers; Dixons Nature Holidays geboekt. Ik kwam op dat aanbod door een artikel in “Grasduinen” De reizen zijn ook meerdere keren in de media genoemd. De organisator, Ernest Dixon, is een Nederlander die al geruime tijd zeer succesvol winter-langlauf-reizen organiseert in Fins Lapland. De herfstwandelingen zijn pas begonnen toen een vriend vroeg wat zich onder de sneeuw bevindt. In september 1987 was ik bij de eerste herfstwandeling in de kleurenpracht van Finslapland.
De wandeling met rugzak is mij zo goed bevallen dat ik de volgende winter weer van de partij was, nu op de langlaufski’s. Ernest Dixon had in de Benelux een vertegenwoordiger voor zijn winter en herfstwandelingen. Nu verkoop en organiseer ik de reizen Sinds 1997 ben ik ook gids aldaar.
Op mijn reizen door Finslapland heb ik de NOKIAN laarzen goed leren kennen en waarderen; ik langlauf zelfs op laarzen. Je hebt geen snowboots meer nodig en ook de broekspijpen blijven keurig van wind , regen en sneeuw bevrijdt.
Begin jaren 90 ben ik me bezig gaan houden met de Finse taal, een lastige klus maar ik moet zeggen dat ik me nu aardig red.
Zonder de energie van Ernest Dixon was de prachtige omgeving van Sevettijärvi nooit bij zo’n internationaal publiek bekend geworden. Een groot lof voor hem. Ernest zegt altijd; Lapland leer je niet kennen van achter je autostuur. Je moet op het rendiermos gelegen hebben, koffie op een houtvuurtje maken en wandelen in de absolute stilte. Zelfs de houtgestookte sauna is anders.
Ernest Dixon kwam de eerste keer, begin jaren 50, naar Sevettijärvi. Hij liep met de postbode mee; er waren nog helemaal geen wegen in dat gebied, en Ernest wilde de Skolt Sami ontmoeten. De postbode, zijn naam was Postimatti, kende de vaarroute over het Inarijärvi en over de Tunturi. Om de post mee te krijgen maakte hij van twijgen en takken een rugzak en bevestigde daar de post aan. Ze liepen samen over „de postweg“ tot aan Sevettijärvi. De enkele Inari Sami kregen hun post thuis, de meeste post voor de Skolt Sami werd op Post eiland verdeeld. Families die met hun rendieren onderweg waren en lange tijd wegbleven werd hun post nagebracht. Dan kan men zich voorstellen wat voor een afstand de postbode moest afleggen om de post te bezorgen. Zijn wijk duurde dan ook een week. Op sommige van deze postwegen kunnen we in de herfstwandeling lopen.
De Skolt Sami hebben in de jaren 50 toen ze zich hier vestigden aan de heuvels en meren hun namen gegeven. Järvi betekend meer, Joki; rivier en koski staat voor stroomversnelling. De Skolt Sami woonden vroeger in het gebied ten oosten van Murmansk op het Kola schiereiland. Door de laatste oorlog moesten ze hun land verlaten en hebben voor de omgeving van Sevettijärvi gekozen. Ze kozen daarvoor omdat ze ook dan hun leven van en met de rendieren konden voortzetten. Hun taal is, naast Sami en het Skolt Sami, Fins en de tweede taal Zweeds. In het Siida-museum en het Arktikum in Rovaniemi is over hun geschiedenis veel te vinden. …Een aanrader!
Reisinformatie: ons langlauf wandel en fietsgebied is dus het territorium van de Skolt Sami, in het uiterste noordoosten van Fins Lapland, niet ver van de Barentszzee en Kirkenes, daar waar de schepen van de Noorse Hurtigruten aanmeren. Het is een omgeving met lange heuvels die hun vorm gekregen hebben door het ijs van de laatste ijstijd. Er zijn geen steile afgronden zodat we prima kunnen langlaufen en wandelen. Van oktober tot ver in mei zijn de bossen en meren bedekt met een dik pak ijs en sneeuw zodat we ons overal kunnen begeven en “binnendoor” kunnen. Dat maakt de tochten in de winter eigenlijk iets eenvoudiger. In de herfst daarentegen moeten we om de meren heen wandelen. Dat maakt de tochten in de winter eigenlijk iets eenvoudiger. Het basecamp is al jaren, maar niet altijd hetzelfde, in Sevettijärvi, 50km ten noorden van het grote Inarijärvi.
In Sevettijärvi is geen echte winkel alleen een soort van kiosk, verder een school, een kerk en een rendierslachterij met verkoop. Maar er is geen postkantoor. Mocht u postzegels nodig hebben dan kan ik daarvoor zorgen.
In Finslapland is de bevolkingsdichtheid ongeveer 1 inwoner op 5 vierkante kilometer. In Nederland b.v. is het ongeveer 2250 inwoners op 5 vierkante kilometer. In het noorden is nog veel ruimte. U zult dit merken als u zich weer op de terugreis begeeft.
De basis van ons langlauf en wandelgebied is dus zoals geschreven het kleine Sevettijärvi en het op de grens met Noorwegen liggende Näätämö. De grote oppervlakte van meren bos en tundra geeft ons de mogelijkheid in de pure natuur te struinen zonder straten of mensen te zien. Daar moet men ook aan wennen. Net als aan het feit dat we geen stromend water uit een kraan hebben maar ons water uit het schone meer of rivier halen, gebruik maken van de schone en de vuilwateremmer. Maar daarin krijgt u uitvoerig uitleg.
Bagage: alles dat men tijdens de tocht niet nodig heeft, zoals, ik noem dat altijd maar, de vliegtuigkleding, kan in het basecamp achterblijven. Dit hoeft niet zinloos meegesleept te worden. Dit geldt ook voor het voedsel dat u onderweg in zogenaamde voedseldepots aantreft. U loopt op dag 1 niet met het voedsel van dag 5. U loopt zelf met uw daardoor lichtere rugzak.
Iedere deelnemer moet zijn eigen bestek, bord, alles zo licht mogelijk, mee te nemen. Ook toiletartikelen, kleine zaklampje, lucifer, handdoek(sauna). Liever geen zwempakken e.d. omdat die resten van zwembadchloor kunnen bevatten en dat is in de sauna geen pretje. Daarom ook in de sauna een zithandoek en eventueel een omslaghanddoek gebruiken. In Sevettijärvi kan men geen sterke drank kopen, dus als u wilt trakteren zou u vanaf het vliegveld iets kunnen meenemen. In het basecamp, en dat is nieuw, kunnen we wel telefoon e.d. opladen. Omdat het in de winter geregeld –20 kan zijn hebben we tijdens de tocht geen stromend water. Contactlensdragers denk aan de schoonmaakvloeistof -watervrij- of altijd in de warmte bewaren. Ook zonnecreme alles watervrij.
Alle maaltijden, koffie, thee, overnachtingen sauna zijn bij de prijs inbegrepen. Denk er bij uw planning aan dat u onderweg niets kopen kunt. Als u vegetarisch wilt eten, meldt u dat op tijd en reik dan ook een paar ideeën aan. In het basecamp kunt u slechts een paar kleinigheden kopen zoals een flesje bier, of misschien wel een Sami dolk. En mes komt in de natuur altijd goed van pas.
We gaan er van uit dat eenieder helpt bij dragen, koken, water halen en wellicht hout hakken. Het leven in de natuur kan gevaarlijk zijn, het ziekenhuis is op 220 km afstand, dus ieder is voorzichtig voor de ander en voor zichzelf. Let op de volgorde…
Moeilijkheidsgraag: als u niet zo heel erg goed op de lange latten bent kunt u best wel mee. U moet dan in ieder geval zorgen voor een goede conditie omdat u naast de energie die u nodig hebt voor het langlaufen ook uw energie nog moet hebben om uw lichaam op temperatuur moet houden. Dat kost veel kracht. Ikzelf ben op een tocht van 3 weken al eens 5 kilo afgevallen, ondanks meer gegeten te hebben dan thuis… Het Lapse terrein is niet moeilijk begaanbaar. We volgen geregeld het spoor dat door sneeuwscooters is achtergelaten; de zogenaamde “talvitie” betekend: de winterweg.
Samen onderweg; individuele vrijheid. De langlaufgroepen bestaan uit minstens 2 personen tot maximaal 6. De herfstwandelingen tot 8 personen. De basis voor een onvergetelijk tijd is samenwerken, elkaar helpen en samen genieten van de Lapse natuur. Ieder voor zich kan natuurlijk ’s avonds nog een stukje gaan wandelen of langlaufen maar laat het een ander wel weten. Ook hebben deelnemers nog wel eens geprobeerd een iglo of sneeuwhol te maken, een pittige klus, om daarin koffie te drinken of te slapen… Veelal zijn oud deelnemers bij elkaar gekomen voor een reünie ondanks e-mail verkeer van tegenwoordig. Er zijn er ook die vaak terug komen naar Lapland.
Eén keer Finslapland altijd Finslapland.
Ik wil er op wijzen dat mijn reizen geen survivaltochten zijn. Het is vakantie, vrije tijd, accu opladen, en ik hoop dat u nog eens terugkomt zoals velen gedaan hebben.
Voor alle reizen geldt dat u alleen voor uzelf boekt, dat hoeft geen groep te zijn. U geeft dan 2 dat op en ik stel de groep samen. Aangezien het altijd “natuurmensen” zijn is de samenstelling nooit een probleem geweest. Als u er van overtuigd bent alleen in de winter op stap te kunnen is dat ook mogelijk. Dat wordt dan wel zwaarder omdat u alleen de pulka moet trekken. U kunt zich ook als groep aanmelden, daar komen dan geen andere deelnemers bij. In de herfst wandelen we altijd als groep, ik ga mee. In de winter loopt u met uw groep met 1 of meerdere pulka’s en krijgt kaarten mee. Zelf zorgen voor ene goed kompas. Het is belangrijk dat u met kaart en kompas om kunt gaan, bij helder zicht is het geen probleem maar als het mistig wordt…
